۷تیر به‎روایت‎تاریخ؛ انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی(۱۳۶۰)

اصلاحات | سید محمد بهشتی در هفتم تیر ۱۳۶۰ و در پی انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی که گفته میشود از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران سازماندهی شده بود، کشته شد.

IMG17013518

• انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و شهادت سید محمد حسینی بهشتی به همراه ۷۲ نفر (۱۳۶۰ ش)

sh1سید محمد حسینی بهشتی (زادهٔ ۲ آبان ۱۳۰۷ در محلهٔ لُنبان اصفهان — درگذشتهٔ ۷ تیر ۱۳۶۰ در تهران) نامور به شهید بهشتی، سیاست‌مدار و فقیه ایرانی و نخستین رییس دیوان عالی کشور پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، نخستین دبیرکل حزب جمهوری اسلامی و نایب رییس مجلس خبرگان قانون اساسی بود. گاهی از وی به عنوان نظریه‌پرداز ولایت فقیه نام برده می‌شود. او از جمله افراد نزدیک به آیت‌الله خمینی و هواداران تشکیل حکومت اسلامی در ایران بوده و نقش بسیار مهمی در استقرار جمهوری اسلامی در ایران داشته است.

پدرش، سید فضل‌الله، مردی روحانی و از مدرسین حوزه علمیه اصفهان بود و گاهی برای برپایی نماز جماعت به روستاهای پیرامون می‌رفت. وی سرانجام در سمت ریاست قوه قضاییه، در شامگاه ۷ تیر سال ۱۳۶۰ در حین سخنرانی در تالار حزب جمهوری اسلامی بر اثر انفجار ساختمان حزب که گفته میشود از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران (در حکومت ایران این سازمان را با نام منافقین می‌شناسند) به همراه ۷۲ نفر از بلندپایه‌ترین مقامات ایران، کشته شد. گرچه سران جمهوری اسلامی ایران بمب گذاری ۷ تیر سال ۱۳۶۰ را کارسازمان مجاهدین خلق ایران دانسته‌اند ولی این سازمان تا به امروز مسئولیت آن را به عهده نگرفته است و نقش خود در آن را رد میکند.

• بمباران شیمیایی سردشت توسط قوای بعث عراق (۱۳۶۶ ش)
رژیم عراق كه از پیروزی در جبهه‌‏های جنگ علیه ایران ناامید شده بود، تصور می‏‌كرد با حملات شیمیایی می‌‏تواند خواسته‏‎های خود را بر ملت ایران تحمیل نماید. از این‏رو در تاریخ ۷ و ۸ تیرماه ۱۳۶۶، هواپیماهای بمب‏‌افكن عراقی با بمب‏‌های شیمیایی به چهار نقطه پر ازدحام و متراكم جمعیتی شهر سردشت حمله كردند و زن و كودك و خُرد و كلانِ مردم بی‏گناه آن شهر و اطراف آن را آماج گازهای كشنده و دهشتناك شیمیایی قرار دادند. بمباران شیمیایی شهر مرزی سردشت فجیع‌‏ترین و وحشتناك‌‏ترین تهاجم شیمیایی بود كه آثار و پی‏آمدهای منفی زیادی به بار آورد. جمهوری اسلامی ایران، این تهاجم را غیر انسانی اعلام كرد و شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان بعد از بمباران هسته‌‏ای هیروشیما نامید. حمله شیمیایی هواپیماهای متجاوز رژیم بعث عراق به شهر سردشت در غرب ایران، به شهادت ۱۱۰ نفر و مجروح شدن پنج هزار تن انجامید. با كمال تاسف، هنوز هم تعدادی از مردم مقاوم و شریف شهرستان سردشت با آثار و پی‏آمدهای این بمباران دست به گریبان هستند و در رنج و درد به سر می‏‌برند. به رغم ارتكاب این جنایت هولناك، مجامع جهانی هیچ اقدامی در جلوگیری از ادامه تجاوز به عمل نیاوردند، حتی آن رژیم خونخوار را هم ملامت نكردند و چون گذشته بی‌‏اعتنا از كنار این حادثه گذشتند.

• نزول كتاب مقدس صحف بر حضرت ابراهیم(ع)
نام ابراهیم ۶۹ بار در قرآن به احترام و بزرگی یاد شده و در اثنای آنها فرازهای مختلفی از زندگی او برای عبرت مومنین بیان شده است. خداوند او را فردی یکتا ‌پرست و دین او را حنیف خوانده است (آل عمران ، ۶۷) و امر می‌‌فرماید که دین ابراهیم را پیروی کن (نساء ، ۱۲۵) . او پیامبری راستین و فردی صدیق بود (مریم ، ۴۱) و خداوند به او و خاندانش نعمت حکمت و سروری اعطا نمود (نساء ، ۵۴) . در تعالیم اسلامی ابراهیم از پیامبران اولی‌ العزم و دارای شریعت می‌باشد ، و قرآن در چند مورد اشاره دارد که ابراهیم علیه‌ السلام دارای کتاب آسمانی به نام «صحف» بوده است. سرای آخرت بسی بهتر و پاینده است، همانا این حقیقت در صحف (رسولان) پیشین (یعنی) صحف ابراهیم علیه ‌السلام و موسی علیه ‌السلام ذکر شده است. (اعلی ۱۹تا ۱۷) (از آیه فوق استفاده می‌شود که کتاب ابراهیم مجموعه‌‌‌ای از دست‌نوشته‌ها و کتابچه‌ها بوده است. زیرا اگر در آیه ، لفظ «صحیفه» به صیغه جمع یعنی «صحف» بیان شده است، جهت اشاره‌‌ای به دو کتاب ابراهیم و موسی نیست، بلکه این کلمه نام خاص برای نامه‌‌ها یا نوشته‌‌های دینی مربوط به ابراهیم می‌باشد . چون در زبان عربی برای دو شیء ، صیغه تثنیه می‌‌آورند نه جمع.) آن ‌چنان ‌که از بیان قرآن مشهود است این کتاب یا کتاب‌ها محتوایی آسمانی و نازل شده از سوی خداوند داشته‌اند ، و متون آن مجموعه‌ای از وحی الهی بوده است که به ابراهیم نازل شده بود. (نساء ، ۶۳) بگو ایمان آوردیم به خدا و آنچه نازل شده به ما و آنچه نازل شد بر ابراهیم … (آل‌عمران ، ۸۴) اما از آنجا که ابراهیم (بر طبق شواهد تاریخی) حدود ۳۸۰۰ سال قبل می‌زیسته است، از کتاب او چیزی بجای نمانده و حتی در کتب مقدس عبرانی نیز نامی از کتاب و متن آن نرفته است . اما از اشارات قرآنی مشخص است که محتوای صحف ابراهیم با کتاب موسی کاملاً هم ‌سو و هم‌ سنگ بوده است .

 

• پناهنده شدن امپراتور شكست خورده هند به ايران (۱۵۴۰ م)
بیست و هشتم ژوئن سال ۱۵۴۰ میلادی به دربار قزوین- پایتخت آن زمان ایران- خبر رسید كه همایون شاه امپراتور هند قصد پناهنده شدن به ایران (دربار شاه طهماسب صفوی) را دارد. همایون شاه در جنگ هفدهم ماه می آن سال، از یك خان پشتون (افغان) شكست خورده بود و چون در دهلی هم معارضان و مخالفان فراوان داشت ترجیح داده بود كه به ایران بیاید و پناهنده شود. در آن روز شاه طهماسب قصد دیدار از زنجان را داشت که این خبر را دریافت کرد. شاه طهماسب یكم پس از ورود همایون شاه به قزوین و دیدار و مذاکره، سپاهی در اختیار او قرار داد و همایون شاه با كمك این سپاه، تاج و تخت خود را بازیافت و این امر به بسط نفوذ فرهنگی ایران در هند انجامید كه بیش از دو قرن (تا سلطه انگلیسی ها بر هند) ادامه داشت. تا زمان سلطه انگلیسی‌ها بر هندوستان (نیمه قرن نوزدهم)، فارسی زبان رسمی دربار امپراتوران هند و زبان مکاتبات رسمی این کشور بود که بعدا زبان انگلیسی جایش را گرفت.

• تولد “ژان ژاك‏ روسو” متفكر، نظریه ‏پرداز و فیلسوف بزرگ فرانسوی (۱۷۱۲ م)
ژان ژاك روسو فیلسوف و نویسنده بزرگ فرانسوی – سوئیسی در ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲میلادی در ژنو پایتخت سوئیس به دنیا آمد و در روزهای آغازین زندگی، مادرش را از دست داد. روسو تحت سرپرستی پدر، موفق به تحصیل نشد. اما مطالعه را فراموش نكرد. وی تا شانزده سالگی به همین منوال گذراند تا این كه به جهانگردی روی آورد. در این مدت او برای گذراندن زندگی به خدمتكاری و پست‏ترین خدمات اشتغال جست تا این كه ساكن پاریس شد. روسو پس از آنكه زنی دون پایه و بی‌‏سواد را به همسری گرفت، صاحب پنج فرزند شد اما به پرورش و تربیت هیچ یك از این فرزندان نپرداخت و به محض آنكه متولد شدند، آنها را به پرورشگاه كودكان سِر راهی سپرد. روسو تقریباً چهل ساله بود كه قدم در ماجرای فلسفه گذاشت و رساله‏‌هایى در این زمینه نگاشت. وی پس از آنكه از جانب دولت فرانسه بی‏‌عدالتی‏‌ها را مشاهده كرد، بر آن گشت كه تمام توان خود را صرف واژگون ساختن حكومت فرانسه، و همه حكومت‏‎هایى كه بدون رضایت رعایا فرمان می‏‌راندند، كُنَد.
وی انسان را طبیعتاً خوب می‎‏دانست و می‏‎گفت این تنها سازمان‏‎ها و تشكیلات است كه او را بد می‎‏سازد. روسو اعلام داشت كه بدترین تشكیلات ما، مالكیت خصوصی است. نخستین انسانی كه قطعه زمینی را محصور ساخت و با خود اندیشید كه این زمین متعلق به من است، مؤسس واقعی حكومت ظلم و جور بود. سرانجام، روسو نتیجه می‏‎گیرد: تنها راه درمان این مصیبت آن است كه تمدن را كنار بگذاریم و به طبیعت بازگردیم، زیرا همه مردم در حالت طبیعی خود، خوب هستند. انسان وحشی برای خوشبختی به چیزی جز غذا احتیاج ندارد، وقتی كه سیر شد، با طبیعت و با همه هم‎نوعانش در دوستی و صلح و صفاست. انتشار افكار روسو، او را به شهرت رساند، با این حال، مشاجرات فراوانی را نیز برانگیخت. روسو معتقد بود كه فرهنگ و تمدن، مایه شر و ظلم و فساد است و بسط تمدن موجب عدم تساوی می‎‏گردد. روسو خواهان برافكندن نظام پلید و ایجاد دنیایى بهتر برای نسلی خوش‏بخت‏‎تر بود. او خصوصیات این دنیای خیالی را در كتاب‌‏هایى چند از جمله هلوئیز جدید و قرارداد اجتماعی نگاشت كه از محرك‏‎های انقلاب كبیر فرانسه شدند و بیش از یك قرن، سرمشق اندیشه فلسفی و كارهای سیاسی بودند. روسو با هر نوع حكومت زور مخالف بود و هر اقدامی در جهت تحمیل اراده بر دیگران را ناپسند می‏‎دانست. هم‏چنین با اینكه روسو، خود فرزندانش را به پرورشگاه سپرد و از تربیت آنها، شانه خالی كرد، با این حال به تربیت كودكان و جوانان، توجهی خاص داشته و كتابی مخصوص در تربیت با نام اِمیل نگاشته است كه موجب تحول عظیمی در فرهنگ جهان شد. او در این كتاب داستانْ مانند، اصول و قواعد تربیت را عنوان نموده و قوانین پرورش را مطرح ساخته است. او معتقد بود كه باید در تربیت كودكان و جوانان، تا جایى كه ممكن است، قید و بند را كنار گذاشت و آنان را به حالت طبیعی و آزادی پرورش داد تا با تكیه بر فطرت سلیم خود، به خوبی تربیت یابند. روسو هم‏چنین همانند دیگر حكیمان قرن هجدهم، با مسیحیت و آداب دینی كه كشیشان مقرر داشته‎‏اند مخالفت می‏ورزید. علاوه بر كتاب امیل، از روسو آثار متعددی بر جای مانده كه اعترافات در ۱۲ جلد، تفكرات تنهایى و بحث‏‎هایى درباره علم و هنر و… از آن جمله‏‎اند و در حدود ده اثر از روسو نیز به فارسی ترجمه شده‎‏اند. روسو نویسنده‏‎‏ای بود با روحی بسیار نیرومند، شاعری پرهیجان و عاشق طبیعت و نقاش عواطف و احساسات كه بر ادبیات اروپایى، تاثیر قابل ملاحظه‌‏ای برجای گذاشت. اندیشه‏‌های سیاسی او سال‏‌ها پس از مرگش مورد توجه قرار گرفت. روسو زیبایى كوهستان و جاذبه زندگی خانواده و خلوص و سادگی آداب و رسوم را در آثار خود آشكار ساخت و حق عشق را چنانكه باید، ادا كرد. شیوه نثر روسو به نثر فرانسه استحكام و اصالت بخشید. به طوری كه گفته‏‌اند با روسو، دنیای جدید آغاز شد. به طور كلی روزگار ژان ژاك روسو، همه به دربدری و بی‏‌خانمانی گذشت. تندمزاجی، غرور و خودپسندی بسیار و سوء ظن شدیدی داشت ولی در عین حال حساس، باذوق و صاحب قلم بود. گفته‌هایش غالباً با عقاید متعارف و احكام ظاهر عقل مخالفت دارد اما با بلاغت تمام و حرارت مفرط، مقرون است. سال‌‏های پایانی عمر ژان‏ژاك روسو، در نتیجه صدماتی كه كشید، در عدم تعادل روحی و سوءظن شدید گذشت تا اینكه سرانجام در دوم ژوئیه ۱۷۷۸میلادی، یك سال قبل از انقلاب كبیر فرانسه در ۶۶ سالگی درگذشت. با این حال آثار وی تأثیری عظیم در مردمان زمان خود گذاشت و از عوامل بزرگ شكل‏‌دهی انقلاب فرانسه محسوب می‏شوند تا جایی كه روسو را پیامبر انقلاب فرانسه می‏‌خواندند.

 

• شليک نخستين گلوله جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ م)
 ۲۸ ژوئن سال ۱۹۱۴ یك ناسیونالیست صرب به نام «گاوریلو پرینسیپ Gavrilo Princip» در شهر سرایوو Sarajevo به سوی دوك بزرگ، Franz Ferdinandفرانتس فردیناند ولیعهد ۵۱ ساله اتریش و همسرش سوفیا كه با اتومبیل از خیابان می‌گذشتند تیراندازی كرد و هردو را كشت. با همین تیراندازی، در حقیقت نخستین گلوله جنگ جهانی اول شلیك شد زیرا که از همان روز صدور اولتیماتوم‌های اتریش به صربستان آغاز شد و روسیه به کمک هم‌نژادان صرب خود شتافت.

• امضای قرارداد صلح ورسای بین متفقین و متحدین در پایان جنگ جهانی اول (۱۹۱۹ م)
با شكست آلمان و متحدان آن در جریان جنگ جهانی اول، مقدمات امضای قرارداد پایان جنگ و ترك مخاصمه بین طرف‏‎های درگیر مهیا گردید. كارشناسان مالی و اقتصادی كه پس از پایان جنگ اول جهانی، به حساب هزینه‏‎ها و خسارات وارده بر كشورهای متخاصم رسیدگی كرده بودند، خسارات جنگ را بیش از ۳۳۰ میلیارد دلار برآورد كردند و برای جبران این خسارت، شرایط سنگینی را بر شكست خوردگان تحمیل نمودند. در نهایت، شرایط صلح و غرامت جنگی كشورهای مغلوب، در كنفرانس صلح پاریس كه از روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۱۹میلادی تا بیستم ژانویه سال ۱۹۲۰میلادی تشكیل شد، تعیین گردید. اولین و مهم‏ترین قراردادی كه در جریان كنفرانس صلح پاریس، تنظیم و امضا شد پیمان صلح وِرسای بود كه شرایط صلح با آلمان را تعیین می‏‎كرد. هنگام تصویب قرارداد ورسای در كنفرانس صلح پاریس، آلمان به یك كشور جمهوری تبدیل شده بود و یك رئیس جمهور سوسیالیست در رأس آن قرار داشت. هم‏چنین صدراعظم آلمان نیز یك سوسیالیست بود و وقتی كه او از مضمون آن قرارداد اطلاع یافت از مقام خود استعفا داد و هیچ یك از وزیران ارشد آلمان نیز حاضر به امضای این قرارداد نشدند. در نتیجه دو عضو درجه دوم دولت آلمان در روز ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹میلادی، قرارداد صلح را در كاخ ورسای امضا كردند. با امضای این قرارداد در كاخ ورسای در حومه پاریس، جنگ جهانی اول به طور رسمی به پایان رسید و نمایندگان آلمان، تمامی مفاد قرارداد ۴۴۰ ماده‌‏ای ورسای را پذیرفتند. به موجب این قرارداد، آلمان متعهد شد كه تعداد افراد ارتش خود را در سقف یك‏صد هزار نفر حفظ كند، تسلیحاتِ خود را كاهش دهد و بخشی از اراضی متصرفاتش را به كشورهای پیروز مانند فرانسه و انگلیس واگذار نماید. هم‏چنین متفقین، آلمان را به پرداخت مبلغ هنگفتی به عنوان غرامت مجبور كردند. از دیگر مفاد پیمان تاریخی ورسای، تأسیس جامعه ملل بود كه پس از پایان جنگ جهانی دوم به صورت سازمان ملل متحد درآمد. با این حال، هیچ یك از این بندهای قرارداد، در سال‏‌های بعد، مانع از قدرت‏گیری مجدد آلمان و آغاز جنگ جهانی دوم نگردید و دو دهه بعد، دنیا بار دیگر، جنگ جهانی دوم را به خود دید.

 

 


• سد ارس گشایش یافت و بهره برداری از آن آغاز شد. (۱۳۵۰ ش)

• لئوپولد سدادسنگور رئیس جمهوری کشور آفریقایی سنگال برای یک دیدار چند روزه وارد تهران شد همراه رئیس کشور سنگال یک هیئت ۱۸ نفری نیز بودند . (۱۳۵۶ ش)

• افتتاح دوازدهمین كنفرانس بین ‏المللی وحدت اسلامی (۱۳۷۸ ش)

• فیدل كاسترو پالایشگاه نفت آمریكایی كوبا را مصادره و ملی كرد. (۱۹۶۰ م)

• عملیات ایذایی ظفر ۳ در منطقه غرب كشور توسط ارتش (۱۳۶۴ ش)

• عملیات فتح ۷ در حلبچه توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (۱۳۶۶ ش)

 


رویدادها

  • ۱۳۶۰ – انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی
  • ۱۳۶۶ – بمباران شیمیایی سردشت
  • ۱۳۸۷ – تخریب برج خنک‌کننده رآکتور اتمی یونگ‌بیون توسط کره شمالی پس از توافق با آمریکا به نشانه کنارگذاشتن برنامه‌های مخفیانه اتمی خود.

زادروز

  • ۱۲۵۴ – کیخسرو شاهرخ ملقب به ارباب کیخسرو، نماینده جامعه زرتشتیان در مجلس شورای ملی (مرگ ۱۱ تیر ۱۳۱۹).
  • ۱۳۲۲ – سهراب شهید ثالث، فیلم‌ساز و کارگردان ایرانی (مرگ ۱۰ تیر ۱۳۷۷).
  • ۱۳۶۳ – الناز شاکردوست، بازیگر ایرانی

مرگ‌ها

  • ۱۳۶۰ – سید محمد بهشتی، سیاست‌مدار و روحانی ایرانی (زادروز ۲ آبان ۱۳۰۷)

مناسبت‌ها

  • روز قوهٔ قضائیه در ایران
  • می پسندم (0)
  • نظری ندارم  (0)
  • نمی پسندم  (0)
Share
لینک کوتاه: http://reforms.ir/fa/news/3756
کلیدواژه ها: